ICT vangen in beleid

CC: by (by: ttarasiuk)

Foto: ttarasiuk (cc: by)

ICT op school vind ik altijd een spannend onderwerp. Bij het praten over ICT komen vaak zaken naar boven “die geregeld moeten worden”. En dan wordt er snel verwezen naar “het ICT beleid”. En het “ICT beleid” gaat dan vaak over zaken die NIET mogen, terwijl het ICT beleid vooral bedoeld moet zijn om vast te leggen wat we WEL willen in het primaire proces (het onderwijs). ICT gerelateerde zaken worden ook heel anders benaderd dan andere afspraken die je maakt om een school leefbaar te maken.

Binnen een school gelden regels. Vastgesteld in overleg met de MR, de leerlingenraad, en het liefst binnen de wettelijke mogelijkheden. Zo mogen leerlingen geen petjes op hebben in de school, is het gebruik van mobiele telefoons verboden (zelfs het zichtbaar of hoorbaar dragen van de telefoon is niet toegestaan), mogen leerlingen niet praten als de docent dat niet wil, enz. Voorbeelden genoeg van gedrag waar over is nagedacht en waar soms wel en soms niet iets van is vastgelegd. En verder geldt altijd dat je als docent kan bepalen wat wel en niet getolereerd wordt in de klas.

Copyright: by-sa (http://www.flickr.com/photos/enixii/)

Foto: enixii (cc: by-sa)

Bij alle afspraken wordt gesteld wat wel en wat niet mag.  Het gewenste gedrag is bekend en als een leerling daar van afwijkt dat wordt de leerling daar op aangesproken. En soms staan er sancties tegenover bij het overtreden van regels. Maar bij ICT zaken ligt dat ineens anders. En moeten er zaken “voorkomen worden”. Chatten is ongewenst en dus zorgen we dat dat technisch niet meer kan. MSN is verderfelijk en dus blokkeren we dat internetadres. YouTube is een poel des verderfs en kan niet getolereerd worden.

Het is mij niet duidelijk waarom een leerling die met een pet op door de school loopt hier gewoon op aangesproken kan worden. Terwijl leerlingen die willen MSN-en niet gewoon aangesproken kunnen worden, maar dat het MSN-en voorkomen moet worden. Voorkomen is beter dan genezen, of toch niet? Het is mogelijk om te voorkomen dat messen en drugs de school binnen komen (met poortjes en honden) en toch wordt hier niet voor gekozen. Het is mogelijk om mobiele telefoons bij de voordeur tegen te houden (met poortjes) of anders te jammen (storen). Niet dat dat zomaar mag van de wet maar het kan. En toch doen we dat niet. Waarom geldt voor ICT gerelateerde zaken een andere keuze? Waarom wordt er veel zorg en aandacht besteed aan het voorkomen van “ellende”. Het lijkt zoveel logischer om je te richten op het aanspreken van leerlingen, aan te geven waarom bepaalde zaken niet mogen. En als het lastig blijkt om 30, 60, 100 leerlingen in de gaten te houden achter een computer dan kan er (technisch) beter gezocht worden naar een registratie- en signaleringssysteem lijkt mij.

En naast het verschil tussen het bespreekbaar maken wat wel en niet gewenst is tegenover het voorkomen van bepaald gedrag staat de vraag of het allemaal wel zo efficiënt is. Werkt het wel? En het antwoord is simpel: NEE. Het voorkomen van ongewenst gedrag door het inzetten van techniek werkt niet. Het blijkt technisch onmogelijk om alles tegen te gaan. Altijd duikt er weer een toepassing op die niet zomaar geblokkeerd kan worden zonder het primaire proces (het onderwijs) te verstoren. En ook steeds meer leerlingen komen de school binnen met één of andere vorm van mobiele communicatie en zelfs mobiel internet waardoor het verstoren van computergebruik op de school systemen geen effect meer heeft. En aangezien het mediagebruik door jongeren vooral buiten lestijd plaatsvindt op een plek waar je als school geen invloed meer op hebt (kijk hier), is het controleren van het mediagebruik binnen schooltijd sowieso van weinig nut.

Sterker nog, het verstoren van ICT belemmert het gebruik van ICT in de les. Het zorgt er voor dat docenten ook niet meer uit de voeten kunnen met ICT werkvormen zonder eerst uitgebreid te overleggen met de afdeling ICT. Het voorbereiden van een lesje met ICT wordt daarmee al snel te tijdrovend.

Dit bericht werd geplaatst in ICT, Over lessen, Over onderwijs en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ICT vangen in beleid

  1. Pingback: Geen spelletjes in de klas « Bernard Blogt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s