Weblog als hulp meester

Henk Pol (UTwente) heeft tijdens de Woudschoten conferentie Natuurkunde 2010 (afgelopen 10 en 11 december) een lezing gegeven:

Probleem: hoe leer ik mij leerlingen problemen oplossen?

Henk Pol ging onder andere in op de verschillen tussen “professionals” en “leerlingen” bij het oplossen van problemen. Waarbij problemen dan opgaven zijn waarbij de oplossingsrichting niet direct duidelijk is en er enig nadenkwerk en inzicht vereist is. Hij benoemde de volgende onderdelen in het oplossingstraject:

  • lezen (wat staat er)
  • analyseren (wat wordt er gevraagd)
  • exploreren (enkele berekeningen maken op een kladblaadje)
  • plannen (welke berekeningsstappen moet ik maken om tot een goed antwoord te komen)
  • implementeren (doen)
  • controleren (kan het verkregen antwoord wel kloppen)

“Proffesionals” (mensen die hier in doorgeleerd hebben) beginnen bij het lezen en springen vervolgens door deze stappen heen en weer totdat er een oplossing komt. Leerlingen gaan vaak direct rekenen tot er “een” antwoord komt om het daar dan vervolgens bij te laten. En dan ontstaan antwoorden als fietsers die 2000 km/h fietsen, of 12 m3 hout nodig voor een schilderij lijstje.

Leerlingen leren om problemen aan te pakken lijkt de handigste strategie om dit te verbeteren maar echt makkelijk is dat niet. Leerlingen lopen in het begin vaak vast in een opgave en hebben dan een zetje nodig om weer verder te komen. In de klas is de docent daarvoor aanwezig en na school de huiswerk begeleiders. Maar deze tijd benutten leerlingen niet altijd even goed en ook is er maar beperkte tijd in een les voor een leerling beschikbaar. En dus gaat de leerling aan het werk (neem ik dan maar aan) als er niemand is die kan helpen, loopt de leerling snel vast en verdwijnt het huiswerk in een donker hoekje van de kamer (“Moeilijk meester”). En dat terwijl het vastlopen zo nuttig is en de leerling juist verder kan helpen.

Henk Pol heeft hier onderzoek naar gedaan en leerlingen bij het oplossen van problemen bekeken. De leerlingen hadden aanwijzingskaartjes die gebruikt mochten worden als het verder niet ging lukken. De leerlingen werkten door tot het antwoord juist op papier stond. Er is ook een computer programma gemaakt waarmee leerlingen opgaven kregen en aanwijzingen konden opvragen.

Weer terug van de conferentie bleef het idee van een systeem waarin opgaven zitten die leerlingen kunnen maken met behulp van aanwijzingen (en waarbij ze kunnen controleren of het antwoord goed is) door mijn hoofd spoken. Aangezien kennis (om zelf zo’n programma te programmeren) als geld (onderwijs :-)) een beperking zijn voor mij als docent ben ik op zoek gegaan naar bestaande software om een systeem mee op te bouwen. Uiteindelijk ben ik uitgekomen bij een (gratis WordPress) weblog om mijn “hulpmeester” tot leven te laten komen: hulpbijnask.nl.

Bij de weblog maak ik gebruik van de mogelijkheid om ook statische bladzijden aan te maken die niet in de weblog structuur (chronologisch) worden geplaatst.

De leerling zoekt een onderwerp op:

De leerling kiest een opgave om uit te werken (de sterretjes geven een indicatie van de benodigde tijd). De opgaven hebben wel een bepaalde opbouw dus het lijkt handig om ze gewoon op volgorde te maken. De opgaven zijn niet lesstof vervangend (dus eerst de opgaven maken die in de les behandeld worden) en meer bedoeld om te oefenen voor een proefwerk. Als de indeling op de website niet past bij de lessen dan kan er ook vanuit bijvoorbeeld een ELO een link naar de opgaven gemaakt worden die relevant zijn.

De leerling kan nu aan het werk gaan. Blaadje pakken, tekening maken, formules verzamelen, enz. En als het niet lukt dan bekijkt de leerling een aanwijzing:

Aanwijzingen geven de leerlingen wel een richting. En na veel aanwijzingen wordt er ook wel duidelijk aangegeven wat er gedaan moet worden. Maar het antwoord wordt pas gegeven als de leerling de opgave heeft gemaakt. Het antwoord dient als wachtwoord om de uitgewerkte opgave te kunnen zien.

In principe verwijzen de aanwijzingen telkens weer naar de methode die gebruikt wordt. In de website kan ook nog (beperkte?) theorie worden opgenomen. Het is vooral een kwestie van hoeveel tijd er beschikbaar is om de website te vullen.

Leerlingen gebruiken hulpbijnask vooral om “even snel” iets te oefenen en dat werkt niet zo goed. Je moet een opgave echt wel maken, de aanwijzingen volgen, een antwoord zien te krijgen. Er staan niet direct uitwerkingen online maar die staan als het goed is al in het schrift. Dus op zich is dat niet zo erg. Misschien wordt de website wel meer voor de studiebegeleiders/ouders die leerlingen inhoudelijk niet zo goed kunnen helpen, maar wel de tijd kunnen vinden om met de leerling te werken.

Technisch werkt de gratis weblog erg goed voor dit doel. Dit bericht is niet zo geschikt om dieper in te gaan op bepaalde instellingen en keuzes bij de opbouw van de website. Kijk even rond op de website Hulpbijnask.nl en vul -daar- bij technische vragen of opmerkingen het contactformulier in. Hulpbijnask.nl heeft een cc by licentie. Voor hulpbijnask gebruik ik op dit moment het thema TwentyTen het standaard thema van WordPress (vooral omdat het de bladzijden goed laat printen).

De kerstvakantie toch niet zo goed benut ..... 12 januari proefwerk

Dit bericht werd geplaatst in ICT, Over docenten, Over leerlingen, Over lessen, Over onderwijs en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Weblog als hulp meester

  1. Bernard, goed bezig! Zal er in de nieuwsbrief van de community aandacht aan besteden. Op Twitter al gedaan😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s