Zweeftaal

In het Nederlandse taalgebied heeft men in de jaren negentig voorgesteld termen als ‘lege taal’ en ‘verbalisme’ te vervangen door ‘zweeftaal’. Deze term geeft aan dat kinderen best weten waarover ze praten, dat die kennis alleen nog te abstract is en soms niet strookt met de concrete werkelijkheid.

Bron: Slechtziendheid en blindheid

Zweeftaal is een begrip dat uitgewerkt wordt in het boek “Zweeftaal en andere raadsels in het woordbegrip van blinde kinderen” van C.M. Linders. Uit het voorwoord:

Hoe vormt een blind kind zich een idee van de dingen om haar heen? Deze vraag, die zomaar opdook, was het begin van een lange en fascinerende studie.

Zweeftaal (het voorkomen van zweeftaal) is ook opgenomen in de kerndoelen van het speciaal onderwijs voor leerlingen met een visuele beperking (cluster 1).

Nu is het niet moeilijk voor te stellen dat blinde kinderen gevoelig zijn voor zweeftaal. Niet blinde mensen krijgen enorm veel informatie met hun ogen en onderscheiden het zwemmen van een eend goed met het drijven van een kurk of het varen van een boot (waarbij het in alle gevallen gaat om iets dat in water ligt en niet zinkt). Als je dit nooit hebt gezien is het lastig om deze verschillen helder te krijgen.

Zijn ziende kinderen ook gevoelig voor zweeftaal? En op welke manier openbaart zich dat dan?

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s