“Je bent er bijna”

Eén van mijn voornemens voor het komende schooljaar is om af te stappen van stappenplannen. Nu doe ik normaal al niet zoveel met stappenplannen (ze staan in het boek en leerlingen kijken hier verder zelf naar). Maar ik denk dat stappenplannen het leerproces verstoren.

Stappenplannen doen, denk ik, in ieder geval twee dingen:

  • ze verhullen een gebrek aan wiskundige kennis;
  • ze suggereren een recht toe recht aan richting naar DE oplossing.

Stappenplannen zijn er vaak om leerlingen te helpen om een berekening te maken. Als dit de vraag is, dan doe je dit, en dan dat en dan … is er een antwoord. Leerlingen missen vaak de nuances en leren een truc die in mijn ogen beter vervangen kan worden door begrip (van de som met de bijbehorende wiskunde).

Verder laten stappenplannen zien dat als je de stappen doorloopt je vanzelf het goede antwoord vindt. En dat is het moment dat een leerling te horen krijgt “Je bent er bijna” alsof er geen keuzes te maken zijn onderweg.

De suggestie dat een antwoord gevonden wordt als je een aantal stappen doorloopt geeft de leerling een verkeerd beeld van de werkelijkheid. De stappen kunnen alleen doorlopen worden als er aan een aantal voorwaarden voldaan wordt. Als er een voorwaarde ontbreekt moet de leerling iets anders doen en de vraag is of dat begrip op het juiste moment naar boven komt.

Zo zie ik, als voorbeeld, vaak leerlingen raaklijnen tekenen in grafieken (bij kracht en beweging) maar niet op de juiste plaats. De basis randvoorwaarde wordt dan niet herkend. Ze kunnen wel een raaklijn tekenen en aflezen in een grafiek maar hebben geen idee waarom ze dat doen op die plaats in de grafiek.

Brian (https://teachbrianteach.wordpress.com/2017/07/07/problem-solving-metaphors-part-1-of-__/) suggereert om het idee van oplossingspaden, stappenplannen, enz. los te laten en meer te praten over kaarten (“maps”). Hierdoor wordt duidelijker dat er verschillende manieren zijn om tot een oplossing te komen, dat er onderweg keuzes gemaakt moeten worden die je dan moet kunnen onderbouwen.

Leerlingen laten zien en ervaren dat de kennis met elkaar verbonden is en dat kritisch denken nodig is om te bepalen welke richting moet worden opgegaan, welke informatie van belang is (op de voorgrond staat) en welke informatie van minder belang is (op de achtergrond staat), lijkt een betere strategie dan het laten volgen van lineaire stappenplannen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Over leerlingen, Over lessen, Over Natuurkunde en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s